بیست و هفتم شهریور ماه سالروز خاموشی شهریار شعر ایران با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی " روز ملی شعر و ادب " نامیده شده است.
« فردوسی » و « شاهنامه » جاویدانند
چامه ای از استاد محمدتقی بهجت تبریزی (شهریار)
در ستایش شاهنامه و فردوسی
در قعر هزارساله ی غار قرون 
از کشور یادهای یک قوم اصیل
کان جا قرق غرور قومیت اوست
یک منظره ی شکوهمندی خفته است
یک دورنمای دل فروز تاریخ
« ایران » قدیم !
***
گسترده سواد سرزمینی به شکوه
با حلقه ی کوه های رویین پیکر
با کنگره ها مه بر افق های عمیق
با سایه ی توده های ابهام اندوه
پیچیده و لولیده به هم جنگل ها
با روشن آبگینه دریا ها
با پرتو رودهای سیمین سیما
« ایران »عظیم !
***
آن گوشه سواد سهمگین کوهی ست
برسینه ی آن کوه کلان بنشسته
چون صخره سواد هیکلی رویین تن
آن گونه که سیمرغ نشیند بر قاف
گویی که یک مجسمه است از مفرغ
می دانی کیست ؟
او شاعر ایده آل ما « فردوسی » ست
او پیکره ی غرور ملیت ماست .
( برای پی گیری این چامهی زیبا ، دنبالهی نوشتار را کلیک کنید)
دنبالهی نوشتار