http://danayetoos.blogfa.com/ زبان، تاریخ، فرهنگ و استوره ایرانی fa blogfa.com Fri, 25 Dec 2009 21:19:18 GMT http://danayetoos.blogfa.com/post-156.aspx <p id="doc6" style="color: rgb(0, 0, 204); text-align: center;"><font size="3"><strong>رازي‌ از منظر ماجه‌ فخري‌ (عرب‌)</strong></font></p> <div style="text-align: justify;"><font color="#800000">از كِنْدي‌ مي‌آغازيم‌ كه‌...</font> <br /> 2-1- بيداري‌ فلسفي‌ كه‌ در پي‌ ورود فلسفه‌ي‌ يوناني‌، و مقارن‌ با ظهور روح‌ بحث‌ آزاد كه‌ تا آن‌ زمان‌ ناشناخته‌ بود، پديد آمد سرانجام‌ بعضي‌ از عقايد اساسي‌ اسلامي‌ را در معرض‌ خطر قرار داد. متكلّمان‌ معتزله‌ كه‌ با اين‌ جريان‌ بحث‌ آزاد آشنايي‌ يافتند به‌ طور كلي‌ توانستند ضربه‌ي‌ فلسفه‌ي‌ اصالت‌ عقلي‌ يوناني‌ را كه‌ موجد اين‌ جريان‌ بود جذب‌ كنند. با اين‌ همه‌، بعضي‌ از متفكران‌ آنها مانند نظّام‌ بزرگ‌ (متوفّي‌ در حدود 230/845) به‌ حكم‌ قوّت‌ نظر تجريدي‌ بر آن‌ شدند كه‌ در جهت‌ مذهب‌ طبيعي‌ گام‌ بردارند، بي‌آنكه‌ عقيده‌ي‌ اسلامي‌ خود به‌ شئون‌ الهي‌ را از دست‌ بدهند يا در مفهوم‌ صحت‌ كلام‌ مُنْزَل‌ ترديد كنند. (1) <br /> در اين‌ باره‌، مورد كندي‌ ، شايان‌ توجّه‌ خاص‌ است‌. ممكن‌ است‌ تصوّر شود كه‌ موقف‌ كندي‌، در مقام‌ نخستين‌ مدافع‌ صاحب‌ نظام‌ تفكّر يوناني‌ نسبت‌ به‌ عقيده‌ي‌ اسلامي‌، اگر موقف‌ شكّاكي‌ صريح‌ نبود، باري‌ موقف‌ مؤمني‌ محتاط‌ بود. ولي‌ بايد گفت‌ كه‌ اين‌ متفكّر برجسته‌ي‌ جامع‌الاطراف‌ چنين‌ موقفي‌ نداشت‌، زيرا اهتمام‌ او به‌ كلام‌ كم‌ از اهتمامش‌ به‌ فلسفه‌ نبود. نه‌ تنها مطالعه‌ در تفكّر يوناين‌ خللي‌ در ايمان‌ او به‌ مظاهر اساسي‌ اعتقاد اسلامي‌، مانند خلقت‌ جهان‌ در زمان‌، بعث‌ ابدان‌، حقيقت‌ مشيّت‌ الهي‌ (كه‌ در همه‌ چيز ساري‌ و جاري‌ است‌)، و اعتبار وحي‌ پيامبري‌ پديد نياورد، بلكه‌ از آن‌ مهم‌تر، او هيچ‌ ترديدي‌ نكرد... <a target="_blank" href="http://danayetoos.blogfa.com/post-156.aspx">دنباله ...</a></div> Fri, 25 Dec 2009 21:19:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=danayetoos&postid=156 danayetoos http://danayetoos.blogfa.com/post-156.aspx http://danayetoos.blogfa.com/post-155.aspx <p style="color: rgb(0, 0, 204); text-align: center;" id="doc6"><strong><font size="3">محّمد زكرياي‌ رازي‌ به‌ روايت‌ استاد حلبي‌</font></strong></p> <div style="text-align: justify;"><font color="#800000">تازيان‌ و ايرانيان‌</font> <br /> 1-1- اگر چه‌ ايران‌، تسليم‌ تازيان‌ شد وليكن‌ فرزندان‌ برومند اين‌ سرزمين‌ كه‌ با فرهنگ‌ باستاني‌ ميهن‌ خود آشنايي‌ داشتند و زبان‌ و فرهنگ‌ و تاريخ‌ قوم‌ غالب‌ را نيز به‌ خوبي‌ مي‌دانستند درصدد برآمدند كه‌ هم‌ تازيان‌ را به‌ عظمت‌ فكري‌ پارسيان‌ و نياكان‌ خويش‌ آگاه‌ كنند و هم‌، هم‌ميهنان‌ خويش‌ را كه‌ كم‌كم‌ داشتند آداب‌ و رسوم‌ پدران‌ را فراموش‌ مي‌كردند- به‌ ياد تمدن‌ و فرهنگ‌ قديم‌ خودشان‌ بيندازند از اين‌ جماعت‌، يكي‌ كه‌ از مردم‌ فيروزآباد فارس‌ بود كه‌ پس‌ از پذيرفتن‌ دين‌ جديد به‌ نام‌ (عبداللّه‌) شناخته‌ شد او در اين‌ كار همت‌ نمود و هر چه‌ مي‌توانست‌ از كتب‌ ايراني‌ و هندي‌ كه‌ به‌ پهلوي‌ در آمده‌ بود، به‌ زبان‌ تازي‌ ترجمه‌ كرد و بدين‌ واسطه‌ هم‌ تمدن‌ قديم‌ ايران‌ را زنده‌ كرد و به‌ يادها انداخت‌ و هم‌ اهميت‌ ايرانيان‌ و مقام‌ آنان‌ را در تمدن‌ عالم‌ به‌ منصه‌ بروز و ظهور نشانيد. و از آنجا بود كه‌ برخلاف‌ دوره‌ي‌ امويان‌ كه‌ در آن‌ اعراب‌ با تعصب‌ شديد به‌ شعر و تاريخ‌ و انساب‌ و آداب‌ خود پاي‌ بند بودند و تحقير و ظلم‌ را نسبت‌ به‌ ايرانيان‌ و روميان‌ به‌ منتهي‌ درجه‌ي‌ شدت‌ خود رسانده‌ بودند، چون‌ در روزگار عباسيان‌ كم‌كم‌ از حالت‌ بدويت‌ و تنگ‌ نظري‌ بيرون‌ آمدند و به‌ شهر نشيني‌ خوگرفتند، دانستند كه‌ غير از شعر و حداء شتر (آوازي‌ كه‌ شتران‌ را بدان‌ رانند) در دنيا علوم‌ ديگري‌ نيز وجود دارد، اين‌ بود كه‌ به‌ اقتباس‌ از علوم‌ و آداب‌ كشورهاي‌ غيرعربي‌ پرداختند و هر كجا در مدارس‌ « حران‌ » و « جندي‌ شاپور » و ديگر حوزه‌هاي‌ علم‌ و دانشمندي‌ و يا صاحب‌ فضيلتي‌ سراغ‌ گرفتند، به‌ دور خود جمع‌ كردند و با صلات‌ و عطاياي‌ بزرگ‌ بنواختند. <br /> در دوره‌ي‌ منصور (136 -158) خليفه‌ عباسي‌ كتابهاي‌ مهم‌ نجوم‌ و هيأت‌ را به‌ عربي‌ ترجمه‌ كردند كه‌ مهمترين‌ آنها يكي‌ المجسطي‌ (Almageste=) بزرگترين‌ يادگار هيأت‌ قديم‌، اثر بطليموس‌ است‌. <a href="http://danayetoos.blogfa.com/post-155.aspx" target="_blank">دنباله ...</a></div> Fri, 25 Dec 2009 21:17:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=danayetoos&postid=155 danayetoos http://danayetoos.blogfa.com/post-155.aspx http://danayetoos.blogfa.com/post-154.aspx <p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 204);"><strong><font size="3">آيا بين زردشت و سقراط نسبتي هست ؟</font></strong></p> <p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 204);"><font size="2"><strong>استفان پانوسي</strong></font></p> <div style="text-align: justify;"> <blockquote> <blockquote>"استفان پانوسي" متفكر و پژوهشگر بزرگي بود كه سالهاي طولاني در نسبت انديشه هاي زردشت و سقراط ، به پژوهش و تامل پرداخت . او مجدانه در اين تحقيق ، كوشيد و بر تاثير پذيري هاي سقراط و افلاطون از زردشت ، پايمردي داشت . بخشي از ديدگاه او را در اين خصوص ، مي خوانيد :<br /> </blockquote> </blockquote> </div> <br /> <div style="text-align: justify;">• تاثیرات زرتشت بر سقراط ، آري يا نه ؟<br /> زندگی زردشت آمیخته با افسانه است ، در صورتیکه زندگش سقراط را ما کاملا توسط کسنوفون و از راه محاوره های افلاطون که در آنها سقراط تا اندازه ای به صورت آرمانی و ایدآل ترسیم شده است می شناسیم .<br /> زردشت به مانند سقراط ازدواج کرده بود ، هر دو هم به پیری رسیدند . زردشت ، از دودمانی آزاده ، صاحب اندیشه های بلند پایه ای بود ؛ و اما سقراط فرزند زایشیار ( قابله )، از ویژگی های طبقه ی نیمه متمول و فراخور استهزاء اندکی برخوردار بود . زردشت در آغاز امر تنها یک فیلسوف و کیش آموز (1) بود ، ولی بعدها یک دیپلمات خونسرد و حسابگر و شاید هم فتنه گر شد که از پیروزی دشمنش واهمه ای نداشت . اما سقراط ، که پیشه اش پیکره تراشی بود ، در جوار این پیشه به فلسفه اشتغال می ورزید . سقراط از شجاعت شخصی نیز برخوردار بود ولی این یک شجاعتی بود از آن یک شهروند آرام به مانند یک سرباز انجام وظیفه می کرد .به جای اینکه دشمنانش را تار و مار بکند ، سقراط در عوض به استقبال جام شوکران به راحتی می شتابد . او ترجیح می دهد رنج بیدادگری را بردبار باشد تا اینکه خود به بیدادگری بپردازد . <a href="http://danayetoos.blogfa.com/post-154.aspx" target="_blank">دنباله...</a></div> Fri, 25 Dec 2009 21:13:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=danayetoos&postid=154 danayetoos http://danayetoos.blogfa.com/post-154.aspx http://danayetoos.blogfa.com/post-153.aspx <p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 204);"><font size="3"><strong>هست در سالی شبی ایام را یلدا</strong></font></p> <p style="text-align: center;"><font size="2"><strong><font face="Tahoma">احسان سنایی</font></strong><br /> </font></p> <p style="text-align: justify;"><font size="2">خورشید آرام‌آرام در سرخی افق‌های دور فرومی‌رود و ستارگانِ الماس‌گونِ آسمانِ شبی که انگار از هر شب تیره‌تر است، از پس هم سر‌می‌زنند. نسیم سرد شباهنگام، نوای محو «مرثیه‌ی مردگان» مردمان شرق دور را به دوش می‌کشد و از فراز خنده‌های کودکان کوه‌های بلند تبت و سقف خانه‌های هندوان شاد، بادبادک‌های رقصان و رنگین‌شان را درو کرده و سر به سرزمین پارس می‌نهد. </font></p> <div style="text-align: justify;"> </div> <p style="text-align: justify;"><font size="2">نسیم، با بوی روح‌نواز دود عود از فراز سفره‌های باز و بانگ دلنشین آواز اساطیر مردمان پارسی می‌گذرد و سرود پرآهنگِ عشیره‌های کرد را رهسپار آسمان سرزمین‌های غرب صحرا می‌‌کند. سوت فلوت بومیان سیاه‌رو، نوید سپیده را می‌دهند. </font></p> <div style="text-align: justify;"> </div> <p style="text-align: justify;"><font size="2">در افق‌های غرب و بر رأس کوهستان «آند»، مردمانی در کنار ستون‌های سنگیِ تراشیده و برافراشته، طلوع شکوهمند آفتاب نخستین روز فصل سرد را انتظار می‌کشند. «اینکه»ها، پرتوهای زرین و پاک خورشید را به ستون‌ها گره‌ خواهند زد تا با استیلا بر آفتاب، شاهد روزی کوتاهتر از امروز نباشند. شبی که آوردگاه ایزدان خیر و شرِ فرهنگ‌های کهن سرتاسر زمین بود، با زایش دیگربار آفتاب به سر می‌آید. با طلوع خرامان خورشید نخستین روز زمستان، زمین غرق در سرور می‌شود. <a href="http://danayetoos.blogfa.com/post-153.aspx" target="_blank">دنباله ...</a></font></p> Mon, 21 Dec 2009 20:51:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=danayetoos&postid=153 danayetoos http://danayetoos.blogfa.com/post-153.aspx http://danayetoos.blogfa.com/post-152.aspx <h4 style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 204);"><font size="3">رابطه بینامتنی مسیح، میترا و ما ایرانیان</font></h4> <div style="color: rgb(0, 0, 204);"> </div> <div style="text-align: center;"><strong><font size="2" style="color: rgb(0, 0, 204);">داریوش برادری</font></strong><br /> </div> <div style="text-align: justify;"> <br /> </div> <p style="text-align: justify;">هر متنی یک متن یینامتنی است و در خویش متون مختلفی را در بر دارد و میان این متون زیرین و متن اصلی ارتباط متقابل و تأثیر‌گذاری متقابل وجود دارد. خواه این متن یک متن هنری، فلسفی یا مذهبی و یا حتی متون زندگی یکایک ما انسان‌ها باشد.</p> <div style="text-align: justify;"> </div> <p style="text-align: justify;">هر انسانی و هر متنی به قول ژولیا کریستوا، از پایه‌گذاران تفکر بینامتنی، <u><a href="http://www.behidden.net/index.php?q=aHR0cDovL3d3dy51bmktZXNzZW4uZGUvbGl0ZXJhdHVyd2lzc2Vuc2NoYWZ0LWFrdGl2L1Zvcmxlc3VuZ2VuL2VwaWsvaW50ZXJ0ZXh0Lmh0bQ%3D%3D" target="_blank">موزاییکی از متون و صداهای مختلف است</a></u>. ژرار جنت، از پایه‌گذاران دیگر تفکر بینامتنیت، میان متن اصلی یا «زبرمتن» و متون زیرین یا «زیرمتن» پنج نوع از ارتباط تشخیص می‌دهد.</p> <div style="text-align: justify;"> </div> <p style="text-align: justify;">رابطه زیرمتن و رومتن می‌تواند به شکل بینامتنی (اینترتکستوالیتی) مانند رابطه سیتاد با متن باشد. در حالت دوم ارتباط به شکل پیرامتنی (پاراتکستوالیتی) مانند رابطه مقدمه با متن اصلی کتاب است. در حالت سوم متن زیرین، مانند نقد ادبی، ارتباط فرامتنی (متاتکستوالیتی) با متن اصلی دارد. در حالت چهارم ارتباط دو متن به شیوه بینامتنی اولیه (آرشی‌تکستوالیتی) است و ارتباط متن اصلی با ژانرهنری را نشان می‌دهد. در حالت پنجم که موضوع بحث ماست، رابطه زیرمتن با زبرمتن به شکل فزون‌متنی (هایپرتکستوالیتی) است و زبرمتن به اشکال مختلف، طنز، نقیضه‌گویی، تأییدکننده و غیره، هم در شکل و در محتوا، با متن زیرین ارتباط برقرار می‌کند. دو شکل اصلی این ارتباط فزون‌متنی به شرح ذیل است: <a target="_blank" href="http://danayetoos.blogfa.com/post-152.aspx">دنباله ...</a></p> Fri, 18 Dec 2009 18:31:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=danayetoos&postid=152 danayetoos http://danayetoos.blogfa.com/post-152.aspx http://danayetoos.blogfa.com/post-151.aspx <div style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 204);"><font size="2"><font size="2"><span style="font-size: 130%;">دگردیسی زمینی و خندان اسطوره مسیح و میترا</span>!</font><br /> <strong>به مناسبت تولد دوباره مسیح و میترا در این روزها !</strong><br /> </font></div> <p style="text-align: center;"><strong><font size="2" style="color: rgb(0, 0, 204);">داریوش برادری </font><br /> </strong></p> <div style="text-align: justify;">به مناسب ایام زیبای شب یلدا و کریسمس، من مقاله ذیل را که برای اولین بار پنج سال پیش نوشته شده و در وبلاگم منتشر شد، دوباره با برخی تصحیحات، تغییرات و نکات اندک نو بازنویسی و منتشر می‌کنم. زیرا اصل موضوع و مطلب به باورم هنوز بسیار نو و جدید است. این متن به حالت آفوریسمی و به مثابه قطعه یافت شده‌ و با روایتی نو از انجیل نوشته شده است. هم‌چنین اینجا لینک مقاله‌ای دیگر از خویش را می‌زنم که در آن به نقد پیوند بینامتنی «مسیح و میترا» و به ضرورت ایجاد روایاتی نو از این متون و آیین‌های باروری و نوزایی کهن می‌پردازد. همین‌جا نیز این عیدهای مقدس و باشکوه را به همه هموطنان ایرانی و نیز به هموطنان مسیحی ایرانی تبریک می‌گویم. <a target="_blank" href="http://danayetoos.blogfa.com/post-151.aspx">دنباله ...</a><br /><br /> </div> Fri, 18 Dec 2009 18:25:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=danayetoos&postid=151 danayetoos http://danayetoos.blogfa.com/post-151.aspx http://danayetoos.blogfa.com/post-150.aspx <p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 204);" dir="rtl"><strong><font size="3">گرشاسپ، مهار کننده آتشفشان ها</font></strong></p> <p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 204);" dir="rtl"><strong><font size="3"> <font size="2">مهدی فتوحی</font></font></strong></p> <p style="text-align: justify;" dir="rtl"><font size="2">در میان انبوه پهلوانان اساطیری ایرانی، شخصیتی است که به گمان من حضورش به نوعی با مفهوم اژدها و آتشفشان گره خورده است. گرشاسب نریمان که هم در اوستا و هم در شاهنامه و هم در گرشاسبنامه ی اسدی توسی ستوده شده . در هوم یشت اوستا آمده: </font></p> <p align="justify" dir="rtl"><font size="2">....و دیگری ( گرشاسب ) جوانی خوش کردار، بلند گیسو و گرزدار، او که اژدهای شاخدار را بکشت، اژدهایی که اسبان را فرو می خورد، مردمان را فرو می خورد، آن زهرآلود زرد رنگ را که زهرش به بلندی یک ارش پاشیده می شد. گرشاسب به هنگام نیمروز بر پشتش و در دیگی فلزی خوراک می پخت. آن زیانکار از گرما تفته و خوی ریزان شد و از زیر دیگ جست و آب جوشان را فروپاشاند. گرشاسب نریمان را هراس برگرفت و خود را به کناری کشید.</font></p> <p align="justify" dir="rtl"><font size="2">رضامرادی غیاث آبادی در پانویس این بخش آورده اند: <a href="http://danayetoos.blogfa.com/post-150.aspx" target="_blank">دنباله ...</a></font></p> Thu, 17 Dec 2009 08:13:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=danayetoos&postid=150 danayetoos http://danayetoos.blogfa.com/post-150.aspx http://danayetoos.blogfa.com/post-149.aspx <p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 204);"><strong><font size="3">اسطوره و دین</font></strong></p> <p style="text-align: center;"><strong><font size="2" style="color: rgb(0, 0, 204);">ترجمه حمید پرنیان</font></strong><br /> </p> <p style="text-align: justify;">روی‌کرد دین‌پژوهی به اسطوره طبیعتا اسطوره را زیر دین رده‌بندی می‌کند اما [هم‌هنگام] اسطوره را در برابر چالشی می‌نهد که علم در برابر دین نهاده است. تئوری‌های سده‌ی بیستمیِ دین‌پژوهی، با آشتی‌دادنِ دین با علم، می‌خواستند اسطوره را با دین آشتی دهند.</p> <div style="text-align: justify;"> </div> <p style="text-align: justify;">دو راه‌بردِ اصلی برای آشتی‌دادن این دو وجود دارد. یکی این است که محتوایِ‌دین و اسطوره را از نو تعیین کنند. گفته شده است که دین درباره‌ی دنیای مادی نیست، [پس] دین در این حالت از دست‌اندازیِ علم در امان می‌ماند. اسطوره‌هایی که تحتِ این روی‌کرد دینی پنداشته شده‌اند، اسطوره‌هایی سنتی هستند (مانند اسطوره‌های کتاب مقدس و کلاسیک)، اما آن‌ها را به‌جای آن‌که ظاهری [(غیرکنایی)] بخوانند سمبلیک می‌خوانند. </p> <div style="text-align: justify;"> </div> <p style="text-align: justify;"> </p> <div style="text-align: justify;"> </div> <p style="text-align: justify;">گفته‌اند که چون اسطوره را بد خوانده‌اند، [پس] اسطوره با علم ناسازگار است. وقتی تیلور تمثیل‌پردازانِ اخلاقی و یوهمروس‌گرایان را سرزنش می‌کند که چرا اسطوره را کنایی می‌خوانند، [در واقع] خلاصه‌ی این بدخوانیِ اسطوره است – بدخوانی‌ای که خودِ تیلور مرتکب می‌شود! <a href="http://danayetoos.blogfa.com/post-149.aspx" target="_blank">دنباله ...</a></p> Wed, 16 Dec 2009 19:44:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=danayetoos&postid=149 danayetoos http://danayetoos.blogfa.com/post-149.aspx http://danayetoos.blogfa.com/post-148.aspx <p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 204);"><font size="3"><strong>شکنجه و شکنجه گر (یک گمانه زنی استوره ای)<br /> </strong></font></p> <p style="text-align: center;"><font size="2" style="color: rgb(0, 0, 204);"><strong>شهرنوش پارسی پور</strong></font></p><p style="text-align: left;"><br /> </p><br /><div style="text-align: justify;"> </div> <p style="text-align: justify;">می‌دانیم که در تمام دنیا شکنجه مرسوم بوده و هست. پرسشی که پیش می‌آید این است که آیا تمایل به شکنجه کردن در ذات انسان لانه کرده و یا این امری اکتسابی است؟</p> <div style="text-align: justify;"> </div> <p style="text-align: justify;">می‌دانیم که تقریبا در تمامی فرهنگ‌های بشری گزارشاتی درباره آدم‌خواری به دست داده شده است. انسان‌ها در مقاطع مختلف، به دلیل گرسنگی یک‌دیگر را خورده‌اند.</p> <div style="text-align: justify;"> </div> <p style="text-align: justify;">البته انجام این کار با شکنجه به مفهومی که امروز می‌فهمیم تفاوت دارد. اما جهت مساله یکی است. </p> <div style="text-align: justify;"> </div> <p style="text-align: justify;">ظاهرا انسان می‌تواند در جریان شرایطی قرار بگیرد که به هم‌نوع خود آسیب بزند. قربانی کردن انسان نیز رسمی بوده که گزارش آن به کرات از فرهنگ‌های مختلف به دست ما رسیده است. <a href="http://danayetoos.blogfa.com/post-148.aspx">دنباله</a></p> Tue, 15 Dec 2009 20:55:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=danayetoos&postid=148 danayetoos http://danayetoos.blogfa.com/post-148.aspx http://danayetoos.blogfa.com/post-147.aspx <h4 style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 204);"><font size="3">ذهنيت اسطوره ای و ذهنيت تجربی</font></h4> <div style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 204);"> </div> <p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 204);"><font size="2">نوشتهء نيما</font></p> <div style="text-align: justify;">در نوشتار حاضر به ذکر آنچه تاريخ گواهی مي‌دهد بسنده نمي‌کنيم، و بنا داريم وجه ضروری وقايع تاريخی را نشان دهيم. نه فقط قرار است نشان دهيم که اوضاع چنين بوده و هست، بلکه قرار است بيان کنيم که چرا <strong>ضرورتاً</strong> جز اين نمي‌توانسته بوده ‌باشد. نگارنده در ادامه قصد دارد نشان دهد که چگونه سمت‌گيري‌های معرفتی انديشه‌ی اسلامی مانع از اين بوده‌است که علم به معنای غربی آن شکل بگيرد. اين سخن قطعاً به اين معنا نيست که در چارچوب آگاهی و انديشه‌ی اسلامي، علم به هيچ معنايی ممکن نيست. به تعداد حوزه‌های فرهنگی بزرگ و تمدن‌ها، مي‌توانيم شاهد مصاديق متعدد واژه‌ی علم باشيم. اما آن نوع علمی که مقتضی ِ انديشه‌ی اسلامي‌ست هيچ نسبتی با علم غربی نخواهد داشت. هيچ نوع علمی تاکنون نتوانسته به موفقيت‌های عينی چشمگير علم غربی دست يابد و چنين واقعيتی را با توجه به سرشت ويژه‌ی علم غربی و انديشه‌ای که مولد آن است بايد توضيح داد. در صفحات آينده سعی مي‌کنيم سرشت انديشه‌ای که مولد علم غربی بوده‌است را بررسيم. <a href="http://danayetoos.blogfa.com/post-147.aspx" target="_blank">دنباله ...</a><br /></div> Sun, 13 Dec 2009 19:11:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=danayetoos&postid=147 danayetoos http://danayetoos.blogfa.com/post-147.aspx